www.bamdadiha.blogspot.com
فرامرز سلیمانی
بامدادی-٢٤
:
پشت این بیشه ی مه
آفتابی افتاده بود
که بامداد
خواب هزار ساله ی شب را بر آشفت
در را که می گشایم
بهاری می خواند آسمان
در گرگ و میش روز
و آفتاب
که پشت بیشه افتاده بود
خیزاب آتش می شود
به بامداد دستانم
راکویل,مارچ دوهزار و یک
No comments:
Post a Comment